سه شنبه, 18 آبان 1395 07:09

 

در مقدمه ، استاد مبنای بحث این جلسه را آیه ی 100 سوره ی نساء "و من بخرج من بیته مهاجرا الی الله..." بیان کرده و در ادامه به مسئله ی هجرت و انواع آن پرداختند.
مسئله ی هجرت در نظر اغلب ما صرفا یک حادثه ی تاریخی است که در صدر اسلام اتفاق افتاده که همان هجرت پیامبر از مکه به مدینه است اما آیا هجرت فقط یک حادثه ی تاریخی است و ذهن ما فقط باید محدود به همان واقعه شود و یا اینکه مسئله مهمتر از این چیزهاست ؟! چرا که خداوند مهاجرین را هم ردیف مجاهدین ذکر می کند آنجا که می فرماید: "الذین ءامنوا و هاجروا و جاهدوا ..." بنابراین هجرت تنها مربوط به صدر اسلام نبوده و نیست ومانند جهاد و ایمان و ولایت و... باید در متن زندگی مومنان جاری باشد چرا که یک وظیفه ی دینی است.
هجرت در مجموع به معنای دوری و کوچ کردن برای نجات و حفظ ایمان است خواه به صورت ظاهری باشد یعنی از شهری به شهر دیگر و یا محله ای به محله ی دیگر و خواه باطنی باشد به این معنا که انسان از رذایل اخلاقی و نفس خود هجرت کند تا به فضایل اخلاقی دست یابد.
حال اگر هجرت ظاهری را در نظربگیریم این سوال پیش می آید که اصلا برای انسان سفر بهتر است یا حضر؟(البته این به معنای وطن نداشتن و دائم السفر بودن نیست)
بطور کلی سفر ، در اسلام ستوده شده خصوصا اگر انسان با سرمایه ای علمی که در حضر کسب کرده توفیق مسافرت رفتن پیدا کند (زیرا در کلام شهید مطهری اگر انسان، خام به سفر برود استفاده ای نخواهد کرد) و فواید سفر در اسلام ،  به شرح زیر است:
۱)" تفرُّجُ هَمَّ " : نجات پیدا کردن از غم ها چرا که روح انسان برای مدتی از زیر سنگینی گرفتاری های شهر آزاد می شود.
۲)" و اکتساب معیشة " : کسب روزی ، چه بسا اگر انسان محیطش را عوض کند شرایط زندگی اش بهتر شود و رونق بیشتری پیدا کند.
۳)کسب علم : هر عالمی یک دنیایی از علم دارد و هر گلی یک بویی ، ممکن است عالمی که در شهر دیگری باشد در حد عالم شهر شما نباشد و از طریق آشنایی با او بتوان با دنیای دیگری از علم آشنا شد.
۴)یادگیری آداب و اخلاق خوبتر
۵)یافتن همنشین و رفیق خوب : گاهی انسان در یک سفر ، باشخصی آشنا می شود که رفاقت با او تمام زندگی اش را کفایت خواهد کرد و توفیق همنشینی با مردمان بزرگ را پیدا می کند.
موضوع بعدی مهاجرت از عادات است ؛ استاد فرمودند بعضی مسائل هستند که یا عادت شده  یا در جامعه پذیرفته شده اند در حالی که انسان را محدود کرده و زنجیر شده اند به دست و پای آنان و انسان برای رشد و تکامل  باید از آن ها مهاجرت کند و آزاد شود بنابراین هجرت خود یک عامل تربیتی است.
مسئله ی بعدی مسئله ی مهم جهاد است که استاد آن را دفع تهاجم و درگیری با موانع معنی کرده و همچون هجرت آن را دارای دو بعد ظاهری و باطنی  دانستند که در دین به ترتیب به جهاد اصغر و اکبر شهرت دارد.
در این بخش استاد به این سوال که آیا حکم جهاد ، مطلق است و یا شرط پذیر است؟! پرداختند. با توجه به آیه ی 29 سوره ی توبه خداوند در ابتدای آیه می فرماید: "قاتلوا الذین لایومنون بالله و لا بالیوم الاخر و لا یحرمون... " بنابراین جهاد امری مطلق نیست و قید پذیر است. با چه کسانی بجنگیم؟ با آن دسته از اهل کتاب که نه به خدا و نه به روز قیامت ایمان دارند، حرام خدا را حلال می کنند و به دین حق متدین نیستند بنابراین امر جهاد قید بردار است
مسئله ای که مطرح می شود این است که اگر جنگ چیز منفوری است پس چرا دین حکم جنگ و جهاد داده در حالی که باید بر ضد جنگ باشد؟!  در پاسخ باید گفت بله ما هم جنگ را چیز بدی میدانیم اما یک وقتی تو را مورد تهاجم قرار میدهند و فرق است بین تهاجم و دفاع. تهاجم یعنی یک عده ای چشم طمع دوخته اند به حقوق ما، به آزادی و آقای ما و یا از اینکه حق به ما برسد جلوگیری می کنند ؛ حالا دین چه می گوید؟ آیا باید بگوید جنگ مطلق بد است ما طرفدار صلحیم؟! بدیهی است که این سخن مسخره است. مگر میشود به بهانه ی صلح جلوی تهاجم را نگیریم خب دیگر این صلح نیست بلکه تسلیم است این طرفداری از صلح نیست طرفداری از ذلت است. صلح معنایش همزیستی شرافتمندانه است والبته دین اسلام طرفدار صلح است آنجا که میگوید: "الصلح خیر" صلح از هر چیزی بهتر است ؛ حتی خدا با جنگ هم مقایسه نمی کند بلکه از همه چیز بهتر است اما بایستی طرفدار جنگ هم باشد در آنجا که همزیستی شرافتمندانه نیست و ظالم دارد شرافت انسانی را پایمال می کند. و در آخر اینکه اسلام می گوید: صلح در صورتی که طرف مقابل ، آماده و موافق صلح باشد ولی جنگ در صورتی که طرف مقابل می خواهد بجنگد. بنابراین اسلام دین طرفدار صلح و جنگ است و ما الکی پز روشنفکری هم نمی دهیم که فقط صلح ، زیرا تا مظلومی مورد ظلم قرار میگیرد ، تا حقی پایمال می شود و تا عقیده ای تحمیل میگردد باید جلویش ایستاد.
و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

نتیجه تصویری برای کتاب ازادی انسان بینش مطهر

رد پا

حالت های رنگی