مقصود، همان مسیر است...

پنج شنبه, 26 اسفند 1395 19:21 نوشته شده توسط 
رای دادن به این مورد
(0 رای)

 

 

 

عجیب آیه ای است آیه 25 سوره حدید، هر چه در موردش می گوییم و می نویسیم کم است، ما که باشیم، صاحب نظران کم آورده اند برابر این همه عمق و گستردگی...

لقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْکِتابَ وَ الْميزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ
ما رسولان خود را با دلایل روشن فرستادیم ، و با آنها کتاب ( آسمانی ) و میزان ( شناسایی حقّ از باطل و قوانین عادلانه ) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند...

در این آیه هدف غایی، "قیام به قسط" ترسیم شده نه خود "قسط"...

هدف نهایی ارسال رسل و انزال کتب و شریعت، قیام به قسط است، یعنی از جنس فعل و حرکت است، هدف برخاستن در مسیر قسط است، نتیجه این حرکت و قیام، نائل آمدن به آرمان شیرین "عدالت اجتماعی" است.

با این منطق تلاش در مسیر تحقق قسط مرکزیت دارد، اولا و بالذات حرکت در طریق قسط موضوعیت پیدا می کند و ثانیا و بالتبع، مسئله قسط اهمیت می یابد.

جامعه مهدوی هم جامعه ای است که آحاد مردم به چنان رشدی می رسند که همگان برای تحقق عدالت خیزش می کنند و راه می افتند و حرکت می کنند و صبر پیشه می کنند و مجاهده میکنند و مبارزه.

تمام تلاش انبیاء معطوف به این بوده که "مردم" در این مسیر و در این رود جاری قرار بگیرند و به این آرمان بزرگ نزدیک شوند.

با این اوصاف نفسِ "نهاض" و "برخاستن" و شوریدن" و قیام کردن" علیه ظالمان جهان در مسیر تحقق "قسط" باید به عنوان نقطه هدف نهایی در نظر گرفته شود...

در واقع در این دیدگاه، مقصود می شود همان مسیر، مسیر رسیدن به قسط...

با این نگاه، قیامِ ناس به قسط می شود هدف اصلی و نهایی، و مقوله "قسط" می شود مفهومی از جنس نتیجه و نه هدف... و فرق است میان نتیجه و هدف...

به طور مثال در مفاهیم دینی ما، نگاه هدفی به اشک ریختن بر مصائب ائمه اطهار، به ما میگوید که این اشک ها اهداف سیاسی دارند و هدف نهایی این لابه ها و ناله ها، مرزبندی و موضع گیری علیه ظلمه تاریخ است؛ نگاه نتیجه ای به ما میگوید این اشک ها برای فرد، ثواب های اخروی هم دارد...در واقع این اشک ها نوعی اعلام موضع با مدعیان و محافظه کاران زمان است، ثواب هم دارد... پس فرق است میان هدف و نتیجه...

حال تمام مفاهیم سیاسی امروزی را می توان از این منظر و پنجره، بازتولید کرد؛ فی المثل اتحاد هم در مسیر قیامِ ناس به قسط معنا پیدا می کند و اصالت میابد...و دیگر مفاهیم...

پیامبران با فقرا و مستضعفین، همراه و همگام با آنان، علیه ظلم و شرک می شوریدند، با هدف بیدار کردن و به عبودیت رساندن آنان...

"(پیامبران) با فقرا بودند برای بیدار کردن فقرا، این فقرا را می شوراندند به آن اغنیائی که مال مردم را می خوردند و ظلم به مردم می کردند... امام روح اله " جلد ۴  صحیفه نور- صفحه ۱۹

از همین رهگذر می توان کنش ها و رفتارهایی که پسوند عدالتخواهی را یدک می کشند، ارزش گذاری کرد...

اکنون بهتر می توان ارزش و اهمیت فوق العاده بالای قیام کامیون دارانِ مظلوم و معلمان و پرستاران و کارگران و امثال نظری ها و ... را درک کرد...

از نظر نگارنده، عدل یک "کل واحد" است؛ یعنی اگر در آنطرف دنیا عده ای یا صنفی یا گروهی برای احقاقِ حقوق از دست رفته شان قیام کنند و حرکت، از آن جهت که عدالت مفهومی فطری و تبعاً دینی است، مشمول آیه "وَ الَّذينَ جاهَدُوا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنينَ" قرار گرفته و خداوند راه های خود را برای به ثمر نشستنِ این حرکت های گسسته و پراکنده و قلیل و فطری باز می کند و تجمیع تمام این حرکت ها و همراستا شدن تمام این بردارها، می شود تیری سهمگین و زهرآلود بر قلب ظلم و استکبار جهانی، که مصداق اتم استکبار، آمریکاست و شاید همین باشد تفسیر و معنای این جمله امام روح اله که می فرمایند: " هرچه فریاد دارید، سر (آمریکا) بکشید"...

#هادی_مسعودی

1577 بازدید آخرین بار تغییر یافته پنج شنبه, 26 اسفند 1395 19:24

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی

رد پا

حالت های رنگی