شهدا، اين قدرها هم نازنين نبودند!

جمعه, 20 اسفند 1395 10:16 نوشته شده توسط 
رای دادن به این مورد
(0 رای)

 

در تمام آن سال‌ها كه ما داشتيم عكس #حاج_همت و #باكري و #خرازي را پشت كلاسورها يا روي كمدهايمان مي‌چسبانديم و صبح‌هاي سه‌شنبه مي‌رفتيم « #زيارت_عاشورا با #سانديس»، يك نفر فرياد مي‌زد: « #بسيجي بايد در #وسط_ميدان باشد تا فضيلت‌هاي اصلي انقلاب زنده بماند».

 وسط ميدان ما شده بود كنج عافيتي تزيين شده با ياد و عكس‌ها و خاطرات شهدا که روز به روز هم لطيف‌تر مي‌شد و لطيف‌تر. اينكه چطور عاشق مي‌شدند، چطور خواستگاري مي‌كردند، چطور دل خانم‌هايشان را به دست مي‌آوردند، چطور به نوزادانشان نگاه مي‌كردند، چطور شوخي مي‌كردند و... .
عجب شهداي نازنين بي‌آزاري. شهيداني كه حتي #شهرام_جزايري هم حاضر بود زكات #اختلاسهايش را بدهد تا برايشان #كنگره_بزرگداشت برگزار شود. #شهداي_نازنين؛ شهدايي كه مي‌شود عکسشان را چسباند به داشبورد #زانتيا و گاز داد تا #جمكران!

شهدا اين‌قدرها هم كه حالا مي‌گويند نازنين نبودند. هميشه هم لبخند روي لبشان نبود. جوری مست خدا نبودند كه #فقر و #فساد و #تبعيض از يادشان برود.
تا آنجا كه يادم هست تجمل‌پرست‌ها، مفسدها، مال مردم‌خورها، رانت‌خوارها، از بسيجي‌ها مي‌ترسيدند. #شهدا آدم‌هاي ترسناكي بودند. باور كنيد به خدا، اين‌قدر دوست‌داشتني بودن هم خوب نيست.
باور كنيد به خدا، #امام_حسين (ع) هم اين قدر دوست‌داشتني نبود. اگر نمي‌ترسيدند از او، كه قطعه قطعه‌اش نمي‌كردند و اسب بر پيكرش نمي‌دواندند و آب بر قبرش نمي‌بستند و در «خيمه‌ها» محصورش نمي‌كردند.

 #وحید_جلیلی

1302 بازدید

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی

رد پا

حالت های رنگی