دوشنبه, 14 فروردين 1396 22:42

 

 
 
 
هیچگاه افرادی که برای رسیدن به جاه و مقام و مرتبه ای له له می زنند را درک نکرده ام. بخصوص وقتی که پای #حکومت_اسلامی در میان باشد.
 
وقتی می بینم که برای 21 کرسی شورای شهر پایتخت 3000 نفر داوطلب می شوند یا برای 280 کرسی مجلس 12000 نفر نامزد می شوند، با خودم فکر میکنم که اینها اگر می دانستند و یا می فهمیدند پست و مقام و منصب گرفتن در حکومتی که نام اسلام را یدک می کشد، چه معرکه و چه بلا خیزی شگرفی در آخرت دارد، هیچگاه این چنین بی پروا در صف کسب این #آب_بینی_بز نبودند.
 
بخصوص که غالب اینها اهل مبارزه برای «اقامه حق» هم نیستند و حاضرند با پایمال کردن حق و منصف ها و حزب اللهی هایشان با نادیده گرفتن و سرپوش نهادن بر حق، به هر بهایی به قدرت برسند.
 
توجیه شان هم این است که ما باید به قدرت برسیم تا بتوانیم حق را اعاده کنیم، غافل از اینکه آنکه حقی را برای رسیدن به قدرتی نادیده می گیرد، وقتی به قدرت رسید، حق بزرگتری را برای نیل به قدرتی افزون تر ذبح می نماید.
 
خداوند در کتابش خصوصیت انسان متقی را دوری جستن از برتری و مقام ذکر می کند.
 
تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ 
 
ﺁﻥ ﺳﺮﺍﻯ [ ﭘﺮﺍﺭﺯﺵ ] ﺁﺧﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ  ﺩﻫﻴﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻦ ﻫﻴﭻ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭ ﺗﺴﻠﻂ ﻭ ﻫﻴﭻ ﻓﺴﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ  ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ؛ ﻭ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎم [ ﻧﻴﻚ ] ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺮﻫﻴﺰﻛﺎﺭﺍﻥ ﺍﺳﺖ.
القصص(83)  
 
حدیث داریم که اگر فردی قدرتی را  برای خدا و دین خدا می خواهد، اما در اعماق وجودش به آن پست و قدرت و مقام ذره ای #حب دارد، باید از آن  دوری بجوید.
 
حضرت امام در وصیت اخلاقی اش به سید احمد، نقل به مضمون می فرماید که پست و مقام را حتی برای خدا هم نپذیر، وقتی ذره ای محبت آن مرتبه و مقام در وجودت حس می کنی.
چرا که انسان، همواره آنچه را که به آن محبت می ورزد، حفظ می کند، ولو به قیمت اینکه آلوده گناهی بشود.
 
جایی از یکی از اساتید #حدیثی شنیدم که مو را به تن من راست کرد.
حدیث می گفت که در قیامت خداوند میان مردم ندا می دهد که:
أین الظلمه(کجایند حاکمان ظالم و ستمگر؟)
و انصار الظلمه.کجایند یاران ستمگران؟ ( آنان که در برابر ظلم سکوت کردند یا آنان را تایید کردند.)
و اشباه الظلمه (کجایند افرادی که شبیه ظالمان اند)
پس آنان که جملگی پادشاهان و حاکمان و مسئولین حکومتی و ... هستند بر می خیزند. 
 
باز خداوند ندا می دهد:
أین مظلومین
أین فقرا و المحرومین
أین المقهورین
 
کجایند آنان که بر آنها ستم شده است، کجایند آنان که از حقوقشان محروم شدند، کجایند آنان که خوار و ذلیل گشتند.
پس آنان که جمله مردمان فرودست هستند بر می خیزند.
سپس خداوند به گروه دوم می فرماید، من داد شما را از اینان می ستانم، پس به من عرضه کنید آنچه از سوی آنها بر شما وارد آمده.
 
جای دیگر حدیث می فرماید که حسابرسی هیچکس در قیامت چون حسابکشی از حاکمان نیست. آنان را محاکمه می کنند بر اموری که از آن بی خبر بوده اند و بسیار کم اند آنان که نجات می یابند.
 
حدیث دیگری می فرماید اگر حاکمان برای تحقق #عدالت و #اقامه_حق تلاش نکنند، آن پولی که از بیت المال حقوق می گیرند، لقمه حرامی است که می خورند.
 
پس جای تعجب نیست که برخی مسئولین ظاهر الصلاح ریش و تسبیح دار، حرف امام جامعه را نمی فهمد و غالب #آقازاده های آنان، در طریق هدایت و سعادت نیستند.
 این برای همان لقمه های حرامی است که به تعبیر حضرت اباعبدالله، زیر پوستشان جمع شده است.
 
حتما لازم نیست که #اختلاس کنند یا #رانت بخورند، همین‌که برای عدالت #مجاهده شبانه روزی نمی کنند، حرام خوار هستند.
 
آری. این است معامله ای که خداوند با حاکمان می کند. 
آنکه در بالاترین رتبه های حکومتی است تا آنکه در اداره ای جزء، متصدی امور مردم است، جزو حاکمان محسوب می شوند.
 
#کاش_می_فهمیدند آن حدیث که می فرماید، حب الدنیا راس کل خطیئه،(دنیا دوستی راس تمام گناهان است) یک حدیث کامل سیاسی وبرای حاکمان است.
آنان که برای رسیدن و یا حفظ جاه و مقام دنیایشان، پیوسته عدالت و #عدالتخواهان را سرکوب نموده اند.
 
#سلمان_کدیور
@khamenism
 
پنج شنبه, 12 اسفند 1395 15:03

 

این فرمایش حضرت زهرا است: «و جعل الله جهاد عزً للاسلام» اصلا مگر می‌شود شما بدون جهاد و با خواهش و تمنا در برابر مستکبرانی که با همه چیز می‌خواهند در برابر شما قرار بگیرند، از آنها چیزی بگیرید؟

امام خمینی هم به همین سبب صراحتا بیان می‌کنند: «آنها که تصور می‌کنند مبارزه در راه استقلال و آزادی مستضعفین و محرومان جهان با سرمایه داری و رفاه طلبی منافات ندارد با الفبای مبارزه بیگانه‌اند. و آنهایی هم که تصور می‌کنند سرمایه داران و مرفهان بی‌درد با نصیحت و پند و اندرز متنبه می‌شوند و به مبارزان راه آزادی پیوسته و یا به آنان کمک می‌کنند آب در هاون می‌کوبند! بحث مبارزه و رفاه و سرمایه، بحث قیام و راحت طلبی، بحث دنیاخواهی و آخرت جویی دو مقوله‌ای است که هرگز با هم جمع نمی‌شوند. و تنها آنهایی تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند.»

@dr_jalily

 

آخرین اخبار

رد پا

حالت های رنگی